Μια άποψη που βέβαια δεν ζητήθηκε από τους ιθύνοντες, μέσα στη γενική ισοπέδωση και εξίσωση όλων, δικαίων και αδίκων.

                Οφείλουμε πρώτ’απ’όλα να καταδικάσουμε τα γεγονότα που προκάλεσαν πέρα από όλα τα άλλα, την οργή της ελληνικής κοινωνίας, γεγονότα τα οποία έκοψαν την ανάσα κάθε υγιούς οπαδού και έφεραν το συνδεσμικό κίνημα σε σημείο οριακό για την ύπαρξή του.

Αν και είναι κάτι το αυτονόητο, το να καταδικάζεις τέτοιου είδους γεγονότα, δυστυχώς φτάσαμε σε καταστάσεις που θυμίζουν άλλες εποχές, καταστάσεις στις οποίες πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας ή που πρέπει να αποτάξεις από πάνω σου κάτι που ούτως ή άλλως δεν είχες. Βέβαια, στις περιόδους κατά τις οποίες οι κοινωνίες επιδίδονταν στο κυνήγι μαγισσών ο σκοταδισμός και διάφορα συμφέροντα δεν επέτρεπαν τη διαύγεια της κρίσης ή τη λογική ανάλυση των γεγονότων. Τέτοιες αντιστοιχίες θα βρούμε και στις περιόδους που μεσουρανούσε η Ιερά Εξέταση ή σε περιόδους που επιστήμονες απαγχονίζονταν επειδή μιλούσαν για όσα διδάσκονται σήμερα στα σχολεία όλου του κόσμου.

Για όλα τα παραπάνω υπήρχε πάντα ένα κοινό σημείο και αυτό ήταν ο φόβος της κοινωνικής μάζας από όπου και αν προερχόταν αυτός. Και όταν η κοινωνία φοβάται, τότε υπάρχει πρόσφορο έδαφος για ολοκληρωτισμούς και άκριτες καταδίκες.

Το καθολικό χτύπημα εναντίον των συνδέσμων παρουσιάζει τέτοια χαρακτηριστικά. Η ισοπέδωση και η εξίσωση όλων, δείχνει στοιχεία αδιεξόδου, παραλογισμού και προφανώς αποτελεί την εύκολη «λύση» αλλά και την εξιλέωση των πραγματικών υπευθύνων για όσα συνέβησαν. Όσα βγαίνουν τις τελευταίες μέρες στο φως της δημοσιότητας αυτό το σκοπό έχουν. 

Όμως, η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελούν όλοι οι σύνδεσμοι γιάφκες κακοποιών και φονιάδων. Τα μέλη των συνδέσμων δεν είναι φονιάδες, αλήτες και πρεζόνια. Ειδικά για τους συνδέσμους της επαρχίας, όπου οι κοινωνίες είναι μικρές και τα πρόσωπα δεν χάνονται μέσα στην ανωνυμία της μάζας, τα μέλη τους αποτελούν μέλη της κοινωνίας και πολλά από αυτά εξέχοντα μέλη της κοινωνίας. Μιλάμε για οικογενειάρχες, εργαζόμενους, επιστήμονες και τίμιους ανθρώπους οι οποίοι μέσω των συνδέσμων κάνουν παρέα με ομοϊδεάτες τους σε σωματειακό επίπεδο, προμηθεύονται με ομαλό και ορθολογικό τρόπο τα εισιτήριά τους, κάνουν δυνατές φιλίες και έχουν έναν κοινό τόπο, ένα σημείο συνάντησης για να περάσουν όμορφα κάποιες στιγμές της καθημερινότητάς τους.

Αυτή η αλήθεια όμως επισκιάζεται και καταπνίγεται μέσα στην ισοπέδωση και τον ολοκληρωτισμό που παρουσιάζουν οι πρόσφατες αποφάσεις της πολιτείας με τη συνδρομή των διοικήσεων των ομάδων.

Αλήθεια είναι επίσης ότι τα εισιτήρια αποτελούν το ζωτικό στοιχείο για τους συνδέσμους καθώς τα έσοδα από αυτά, πέραν των συνδρομών, καλύπτουν ανάγκες όπως ενοίκια, ηλεκτρικό, τηλέφωνο, νερό αλλά και πιο «σύγχρονα» έξοδα όπως η διατήρηση ιστοσελίδων στο διαδίκτυο όπου αναπτύσσεται υγιής διάλογος και αποτελούν σημείο επαφής ακόμα και για Έλληνες του εξωτερικού οι οποίοι βρίσκουν ένα σημείο επαφής με την πατρίδα.

Εμείς στο σύνδεσμο Red or Dead καυχιόμαστε για το επίπεδο των συζητήσεων που λαμβάνουν χώρο στην ιστοσελίδα μας αλλά και για τα μέλη μας τα οποία είναι ευνομούμενοι και φιλήσυχοι πολίτες.

Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε ότι στο συνδεσμικό κίνημα δεν υπάρχουν προβλήματα και «γκρίζες» ζώνες, όμως ακριβώς το ίδιο δεν συμβαίνει και στην κοινωνία μας; Οι σύνδεσμοι δεν αποτελούν το λόγο ύπαρξης βίας στα γήπεδα, οι λόγοι είναι άλλοι και μάλιστα πολύ γνωστοί σε όλους.

Η μη παροχή εισιτηρίων στους συνδέσμους σαφώς αποτελεί μέτρο εξάλειψής τους, όμως αυτοί που πήραν αυτή την απόφαση αναρωτήθηκαν ποιόν θα βλάψει τελικά αυτό το μέτρο και ποιόν θα ωφελήσει;

Ποιος έχει να κερδίσει από το γεγονός ότι ο απλός οπαδός της επαρχίας δεν θα μπορεί να προμηθευτεί το φτηνό συνδεσμικό εισιτήριο;

Ποιος έχει να κερδίσει από το γεγονός ότι όλοι οι φίλαθλοι της επαρχίας θα πρέπει να αποκτήσουν συνδρομητική τηλεόραση αφού στους συνδέσμους θα κινδυνεύουν να θεωρηθούν μέλη συμμοριών;

Ποιος έχει να κερδίσει από το γεγονός ότι η εξέδρα δεν θα έχει οργανωμένους φιλάθλους οι οποίοι θα τραγουδούν για τις νίκες της ομάδας τους ή θα δείχνουν τη δυσαρέσκειά τους για την ποιότητα του θεάματος που βλέπουν τραγουδώντας μαζικά;

Ποιος έχει να κερδίσει από τα «νέα» συστήματα ασφαλείας και διανομής εισιτηρίων, από τη μεταβολή της παρακολούθησης ενός ποδοσφαιρικού αγώνα σε απλή παρακολούθηση ενός πολιτιστικού φεστιβάλ που ενέχει και ρατσιστικά στοιχεία αφού και καλά απευθύνεται στην «καλή» κοινωνία;

Σε όλα αυτά δεν υπάρχει πουθενά η διαβεβαίωση ή η εξασφάλιση της εξάλειψης της βίας σε οποιοδήποτε επίπεδο. Η βία ενυπάρχει σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας και η αλήθεια είναι ότι βρίσκει πεδίο δράσης μέσα σε μαζικές δραστηριότητες. Με τη λογική αυτή θα πρέπει να απαγορευτούν οι διαδηλώσεις, οι πορείες, η σύσταση σωματείων και συλλόγων, οι εκδηλώσεις και οτιδήποτε προκαλεί τη συγκέντρωση πολλών ανθρώπων σε ένα χώρο. Φευ !

Οπωσδήποτε το άκουσμα της είδησης ενός θανάτου σε επεισόδια με αφορμή ένα αθλητικό γεγονός, προκαλεί ανατριχίλα σε όλους μας όμως το ίδιο δεν συμβαίνει κάθε Κυριακή βράδυ με τον απολογισμό των τροχαίων ατυχημάτων; Το ίδιο δε συμβαίνει με τα φονικά από τις ληστείες και τις όποιες εγκληματικές ενέργειες λαμβάνουν χώρα σε όλη την ελληνική επικράτεια; Μήπως πρέπει δια νόμου να απαγορευτεί η κυκλοφορία των πολιτών και να διακοπεί η καθημερινή δραστηριότητά τους; Ναι, έχετε δίκιο. Αν όλοι καθίσουν ήσυχα στο σπίτι τους τότε πιθανώς θα έχουμε δραστική μείωση των παραπάνω. Είναι όμως δυνατό αυτό;

Η υποκρισία πολλών αυτές τις ημέρες αδικεί το πραγματικό μέγεθος των γεγονότων και δεν προβάλει τα πραγματικά αίτια.

Υπάρχουν τρόποι για πάσης φύσεως εγκληματική ενέργεια να αναζητηθούν και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και υπάρχουν τα αρμόδια όργανα που θα κρίνουν συνετά και κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας την ενοχή ή όχι κάποιου.

Οι σύνδεσμοι έγιναν θύματα της κρατικής αλλά και ποδοσφαιρικής παραγοντικής γκιλοτίνας που έπεσε άκριτα επί δικαίων και αδίκων. Η λογική του «μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά» μόνο αδυναμία και ενοχές δείχνει και συνάμα ανικανότητα αντιμετώπισης ενός κοινωνικού φαινομένου.

Ο κάθε ένας από εμάς ας αναλογιστεί ποια συμφέροντα ικανοποιούνται με τη νέα διαφαινόμενη κατάσταση, ας προβληματιστεί για το που οδηγούν τέτοιου είδους αποφάσεις εναντίον συνταγματικά κατοχυρωμένων και αναγνωρισμένων οργανώσεων πολιτών.

Εμείς ως σύνδεσμος θα παλέψουμε για την επιβίωσή μας και θα ψάξουμε τρόπους για να μείνουμε ζωντανοί και ενεργοί.

Ίσως να μην μπορέσουμε να πάμε όλοι μαζί στο γήπεδο και να φωνάξουμε, να τραγουδήσουμε και να υποστηρίξουμε τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας. Ίσως να μην μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε τους χιλιάδες ανθρώπους που ζητούν ένα εισιτήριο για να επισκεφθούν το γήπεδο Καραϊσκάκη. Ίσως να μην έχει νόημα πλέον να φορέσουμε τα διακριτικά του συνδέσμου μας. Ίσως να μην έχει νόημα να συζητούμε και να εκφράζουμε την άποψή μας στο διαδικτυακό μας φόρουμ. Ίσως να μην έχει σημασία η ύπαρξή μας.

Ας δούμε του χρόνου πως θα γίνει στο γήπεδο η φαντασμαγορική ατμόσφαιρα, τα choreo, και πως θα δημιουργηθεί ο «πύρινος» κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ. Ας δούμε τι θα βγάζουν φωτογραφίες οι επισκέπτες και οι «καλοί» πελάτες. Ας δούμε ποιος θα φωνάξει με πάθος και παλμό για τα αδικοχαμένα παιδιά της ΘΥΡΑΣ 7.

Ας δούμε πως θα υποστηρίξουν την ομάδα οι τραπεζίτες, οι καλεσμένοι των χορηγών (κοινώς τζαμπατζήδες), οι λάτρεις του μπον φιλέ και της μαστίχας, οι σινεφίλ, οι διοργανωτές συναυλιών, οι Scorpions, η Jennifer Lopez, οι τσαμπουκάδες των επισήμων με τις Cayenne και τις Mercedes, εκείνοι που έρχονται στο γήπεδο και τέταρτο και φεύγουν παρά τέταρτο, οι γαλαζοαίματοι bon viveur, οι VIP, οι βιολιτζήδες των πιστωτικών καρτών, οι κοσμικοί του Champions League, οι θιασώτες της σουίτας και του Martini Bianco, οι «καλοί» πελάτες.

Εμείς οι οργανωμένοι, τα μέλη του συνδέσμου Red or Dead της Κορίνθου είμαστε παλιόπαιδα, αλλά τρελαμένοι για τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας μέσα σε λογικά πλαίσια και χωρίς ακρότητες.

Ας μην πάρουμε εισιτήρια, δεν πειράζει. Θα βάλουμε ρεφενέ να αγοράσουμε Nova.   

                ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ … που έχεις δύναμή σου τον πύρινό σου κόσμο που δεν λυγά ποτέ.

Red or Dead